Ένα ταπεινό προσκύνημα για όσους και όσες θυσιάστηκαν.
Γράφει η εκπαιδευτικός του σχολείου μας κα Πόπη Μυλωνά, Φιλόλογος
“Στις 10 Απριλίου – Ημέρα Μνήμης και Αθανασίας
Σαν σήμερα, το 1826, το Μεσολόγγι δεν έπεσε. Ανέβηκε!
Ανέβηκε στον ουρανό της Ιστορίας, με τις φλόγες της πόλης να φωτίζουν ολόκληρη την Ευρώπη.
Γυναίκες, παιδιά, γέροντες και αγωνιστές, Έλληνες και Φιλέλληνες, επιχείρησαν την έξοδο της πολιορκίας από τους οθωμανούς όχι για να σωθούν, αλλά για να πεθάνουν ελεύθεροι!
Έξοδος προς τον θάνατο, έξοδος προς την ελευθερία μετά από ένα δραματικό χρόνο πολιορκίας, εγκατάλειψης και εξαθλίωσης!
Οχι ένας άνθρωπος αλλά μια ολόκληρη πόλη περί των 10.000 κατοίκων κ αγωνιστών της επανάστασης προτίμησαν ομόφωνα την αξιοπρέπεια απ’ την επιβίωση.
Ένα “όχι” στην υποταγή που ακούστηκε απ’ άκρη σ’ άκρη της ηπείρου και άλλαξε για πάντα την στάση των ευρωπαίων προς την υπόθεση της ελληνικής επανάστασης!
Μέσα στις στάχτες της πολιορκημένης πόλης και τα δάκρυα, υπήρχαν στιγμές απερίγραπτης γενναιότητας και συνειδητής προετοιμασίας προς τον ένδοξο θάνατο ως μόνη επιλογή ενάντια στην σκλαβιά και την κακοποίηση!
Το Μεσολόγγι δεν είναι τόπος. Είναι οικουμενικό σύμβολο ελευθερίας και αθάνατη ιδέα!
Δεν είναι παρελθόν. Είναι αιώνιο παρόν!
Τιμή και δόξα σε όλους τους έλληνες και φιλέλληνες αγωνιστές που έπεσαν για να στεκόμαστε εμείς σήμερα ως ελεύθεροι Έλληνες!αν σήμερα, το 1826, το Μεσολόγγι δεν έπεσε. Ανέβηκε!
Ανέβηκε στον ουρανό της Ιστορίας, με τις φλόγες της πόλης να φωτίζουν ολόκληρη την Ευρώπη.
Γυναίκες, παιδιά, γέροντες και αγωνιστές, Έλληνες και Φιλέλληνες, επιχείρησαν την έξοδο της πολιορκίας από τους οθωμανούς όχι για να σωθούν, αλλά για να πεθάνουν ελεύθεροι!
Έξοδος προς τον θάνατο, έξοδος προς την ελευθερία μετά από ένα δραματικό χρόνο πολιορκίας, εγκατάλειψης και εξαθλίωσης!
Οχι ένας άνθρωπος αλλά μια ολόκληρη πόλη περί των 10.000 κατοίκων κ αγωνιστών της επανάστασης προτίμησαν ομόφωνα την αξιοπρέπεια απ’ την επιβίωση.
Ένα “όχι” στην υποταγή που ακούστηκε απ’ άκρη σ’ άκρη της ηπείρου και άλλαξε για πάντα την στάση των ευρωπαίων προς την υπόθεση της ελληνικής επανάστασης!
Μέσα στις στάχτες της πολιορκημένης πόλης και τα δάκρυα, υπήρχαν στιγμές απερίγραπτης γενναιότητας και συνειδητής προετοιμασίας προς τον ένδοξο θάνατο ως μόνη επιλογή ενάντια στην σκλαβιά και την κακοποίηση!
Το Μεσολόγγι δεν είναι τόπος. Είναι οικουμενικό σύμβολο ελευθερίας και αθάνατη ιδέα!
Δεν είναι παρελθόν. Είναι αιώνιο παρόν!
Τιμή και δόξα σε όλους τους Έλληνες και Φιλέλληνες αγωνιστές που έπεσαν για να στεκόμαστε εμείς σήμερα ως ελεύθεροι Έλληνες!”
